حاج قاسم برای فرزندان شهدا فقط یک فرمانده و یک چهره نظامی نبود؛ برای بسیاری از آن‌ها، تکیه‌گاهی مهربان و پدری دلسوز بود.

او باور داشت فرزندان شهدا، امانت‌های پدرانی هستند که برای امنیت و سربلندی این سرزمین از عزیزترین دارایی خود گذشتند. به همین دلیل، با محبت و توجهی ویژه کنارشان می‌ایستاد، حرف‌هایشان را می‌شنید و تلاش می‌کرد جای خالی پدر را پر کند.

شاید راز ماندگاری حاج قاسم در دل‌ها همین بود؛ او فقط به فکر میدان جنگ نبود، دل آدم‌ها را هم می‌دید.