شیخ فضلالله نوری در واپسین لحظات زندگی، در حالی که بسیاری از روحانیون همعصرش او را تنها گذاشته بودند، جملهای تلخ و ماندگار بر زبان آورد:
«عمامه را از سر من برداشتند؛ از سر شما هم برمیدارند.»
این سخن، بیش از آنکه گلایهای شخصی باشد، هشداری به روحانیونی بود که در آن روزها سکوت کردند و از او فاصله گرفتند. شیخ فضلالله نوری معتقد بود آنچه بر سر او آمده، تنها سرنوشت یک فرد نیست؛ بلکه اگر جامعه روحانیت در برابر تحولات و فشارهای سیاسی سکوت کند و از اصول و جایگاه خود دفاع نکند، روزی همان برخورد متوجه دیگران نیز خواهد شد.
