قبل از هر چیز باید آینده‌ای را تصور کرد که در آن، صدای آژیر خطر دیگر بخشی از خاطرات کودکی نباشد. فردایی که کودکان به‌جای دویدن به سمت پناهگاه، با خیال آسوده در کوچه‌ها فوتبال بازی می‌کنند و کلاس‌های درس و مهدکودک‌ها تنها با صدای خنده و بازی پر می‌شوند، نه هشدار حمله و انفجار.

در آن جهان، اشغالگری و جنگ جایی در مناسبات ملت‌ها ندارد. بیمارستان‌ها مأمن درمان بیماران هستند، نه هدف موشک‌ها؛ امدادگران بدون هراس جان انسان‌ها را نجات می‌دهند و هیچ خانواده‌ای نگران بازنگشتن عزیزش از یک مرکز درمانی نیست. امنیت، حقی همگانی است، نه امتیازی برای گروهی خاص.

فردای رویایی، جهانی است که در آن حقیقت قربانی قدرت و ثروت نمی‌شود. جنایتکاران دیگر نمی‌توانند پشت امپراتوری‌های رسانه‌ای، سرمایه یا نفوذ سیاسی پنهان شوند و افکار عمومی را با روایت‌های ساختگی منحرف کنند. عدالت مسیر خود را پیدا می‌کند، حقیقت شنیده می‌شود و مسئولیت جنایت‌ها بر عهده عاملان آن قرار می‌گیرد.

انیمیشن لگویی فردای بدون صهیونیسم را ببینید...